Kaç gündür yazmıyorum.İçimden gelmedi galiba yada kimbilir yüreğimde kopan fırtınalar kalemimi savurmuşlardır bir köşeye.Bu yaşa geldim şu erkekleri anlayamadım bir türlü.Anlaşılması güç yaratıklar.Ne zaman ne istedikleri belli değil.Onlara iyi davranırsın yüzüne bakmazlar,kötü davranırsın peşinden ayrılmazlar.6 senedir peşimdesin ama bir varsın bir yoksun,anlaşılan sende ne istediğini bilmeyenlerdensin.Bunca zamandır arada bir olsada hayatımdasın, ama ne sen bana aitsin, nede ben sana.Anlaşamıyoruz biz, uyuşamıyoruz seninle dilimiz aynı değil.Benim ak dediğim senin için kara.İlk defa sana olur gözüyle baktığımda yine film koptu,istemiyorum seni dedin en sonunda..
Ufffff..İçim sıkıldı şimdi.sevgilim seni özledim.Keşke şimdi yanımda olsaydın.Hiç konuşmasaydık,sadece başımı göğsüne yaslayıp kalp atışlarını duysaydım.Beni sevdiğini söylemeyeli ne kadar uzun zaman oldu.Dudaklarının arasından aşk sözcüklerinin dökülmeyişi.Gittiğin gün bitmiş aşkımız senin için....ya benim için!
Günaydın aşkın acısını yaşayanlar yada henüz yaşamamış olanlar.Anlaşılacağı gibi ben yeni üyeyim.Bu benim ilk yazım.
Başarılı olurmuyum bilemem,çünkü ilk defa böyle bir girişimde bulunuyorum.Herkesin burada olmasının bir amacı olduğu gibi benim de bir amacım var tabiki."AŞK" ne güzel sözdür değilmi aşk insanın içini ısıtır.Isıtır ısıtmasına da ya kaybedince! işte o zaman çekilmez olur.Ben kaybettiğim aşkımın acısını yaşıyorum şu anda doyasıya.Yaşamam gerekliymiş bu acıyı,yoksa unutamazmışım.Çektiğim acıları,yaşadığım hüzünleri,mutlulukları yazmak için buradayım.İçimdekileri dökmek kendimi iyi hissetmek istiyorum.Ama benden çok şey beklemeyin sakın,ağzım iyi laf yapmaz.Aşkın sabrı gibi bende sabırla beklerim.